history Historia zmian
zamknij

Wersja obowiązująca od 2024-05-20    (Dz.U.2024.757 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja obowiązująca od 2024-05-20    (Dz.U.2024.757 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2023-03-21 do 2024-05-19    (Dz.U.2023.537 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2020-11-17 do 2023-03-20    (Dz.U.2020.2028 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2019-08-01 do 2020-11-16    (Dz.U.2019.1437 tekst jednolity)

[Szczegółowe sposoby określania taryf ] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2018-06-14 do 2019-07-31    (Dz.U.2018.1152 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf ] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2017-08-24 do 2018-06-13

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf ] 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: [12]

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: [13]

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

[12] Art. 23 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 494 pkt 7 lit a) ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. poz. 1566). Zmiana weszła w życie 24 sierpnia 2017 r.

[13] Art. 23 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 494 pkt 7 lit b) ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. poz. 1566). Zmiana weszła w życie 24 sierpnia 2017 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2017-02-23 do 2017-08-23    (Dz.U.2017.328 tekst jednolity)

Art. 23. [Szczegółowe sposoby określania taryf ] 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2016-08-31 do 2017-02-22

[Szczegółowe sposoby określania taryf ] 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa [4] określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa [5] , wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

[4] Art. 23 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1250). Zmiana weszła w życie 31 sierpnia 2016 r.

[5] Art. 23 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1250). Zmiana weszła w życie 31 sierpnia 2016 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2015-01-27 do 2016-08-30    (Dz.U.2015.139 tekst jednolity)

[Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2013-01-01 do 2015-01-26

[Szczegółowe sposoby określania taryf] 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa [3] określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa [4] , wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

[3] Art. 23 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 17 ustawy z dnia 13 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 951). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2013 r.

[4] Art. 23 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 17 ustawy z dnia 13 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 951). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2013 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2006-07-11 do 2012-12-31    (Dz.U.2006.123.858 tekst jednolity)

1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2005-08-17 do 2006-07-10

[33] 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów,

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług,

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców,

c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji,

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.

[33] Art. 23 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 85, poz. 729). Zmiana weszła w życie 17 sierpnia 2005 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2002-01-14 do 2005-08-16

1. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym:

1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów,

2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług,

3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:

1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów:

a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d) rezerwy na należności nieregularne,

e) marżę zysku, której wysokość wynika z analizy nakładów na przedsięwzięcia inwestycyjne związane z modernizacją i rozwojem, przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen,

2) przy ustalaniu alokacji kosztów:

a) podział kosztów poniesionych w poprzednim roku obrachunkowym na poszczególne taryfowe grupy odbiorców,

b) przypisanie do poszczególnych taryfowych grup odbiorców kosztów budowy i rozbudowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych,

3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat:

a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b) taryfowe grupy odbiorców,

c) strukturę cen i stawek opłat.